Tymianek pospolity Opis. Jest to silnie rozgałęziony półkrzew z rodziny wargowych (Lamiaceae syn. Labiatae) wysokości 10—40 cm. Na zdrewniałych łodygach osadzone są naprzeciwległe małe, równo wąsko lancetowate, filcowato owłosione liście o podwiniętych brzegach. Kwiaty małe, różowoczerwone, jasnoczerwono fioletowe lub szkarłatne zebrane są w kwiatostany główkowate lub wydłużone i przerywane. Cała roślina wydaje silną aromatyczną woń. Jest to gatunek miododajny. Kwitnienie: maj październik. Pochodzenie. Tymianek pospolity pochodzi z zachodnich rejonów obszaru śródziemnomorskiego. Uprawa i zbiór. Odmiany uprawne tej znanej rośliny leczniczej i przyprawowej rozmnaża się wegetatywnie, przez podział starszych egzemplarzy, formy dzikie nasion wysiewanych od razu na miejsce stałe lub do inspektu (rozsadę sadzi się do gruntu na początku maja). Tymianek wymaga gleby lekkiej, piaszczystej, wapiennej i stanowiska słonecznego. Zbiera się go 1—2 razy w sezonie. Zawartość substancji i działanie. Ziele tymianku zawiera do 2% olejku lotnego, którego głównymi składnikami są cymo, tymol i karwakrol, 10% garbników, gorycze, saponiny, flawony, żywice i inne substancje. Działa dezynfekująco i od wganiająco. W medycynie stosowany jest, jako środek, przeciwrobaczy, przy nieżytach przewodu pokarmowego, wzdęciach i biegunce. Pobudza też apetyt.