Chmiel zwyczajny Opis. Jest to dwupienna bylina pnąca z rodziny konopiowatych (Cannabaceae) o prawoskrętnej, kanciastej łodydze do 6 m długości z zadzierzystymi włoskami na kantach, liśćmi dłoniasto klapowanymi. Kwiaty męskie zebrane są w kwiatostany wiechowate, kwiaty żeńskie w kwiatostany kłosowate, podobne do szyszek. Owocem jest orzeszek. Kwitnienie: lipiec sierpień. Chmiel dziko rosnący można spotkać prawie w całej Europie i Azji Zachodniej w zaroślach nad brzegami potoków, w lasach łęgowych i w rowach. W cieplejszych okolicach uprawia się rośliny żeńskie w chmielnikach na wysokich słupach i rusztowaniach. Już Sumerowie znali chmiel, wykorzystywali go jednak głównie w celach leczniczych. Uprawa. Chmiel jest rośliną przemysłową, bardzo rzadko uprawianą w małych ogrodach. Zawartość substancji i działanie. Główki znajdujących się na podkwiatkach włosków gruczołowych (zwane po otrząśnięciu gruczołami chmielowymi lub lupuliną) zawierająhumulon i lupulon oba są fitoncydami oraz olejek lotny, garbniki i gorycze. Wszystkie te substancje pobudzają apetyt, działają moczopędnie i uspokajająco oraz łagodzą bezsenność.